Short Reads

Recht op handelsbenaming

droit sur la dénomination commerciale

Recht op handelsbenaming

05.09.2017 BE law

Naar aanleiding van een geschil tussen Omnitravel Plus BVBA (‘eiseres’ en appellante) en Omnia NV, (‘verweerster’ en geïntimeerde), beiden actief in de regio van Gent, zette het hof van beroep te Gent de rechtspraak omtrent het recht op handelsbenaming nogmaals duidelijk uiteen[1]. In april 2011 wijzigde Omnia NV haar handelsnaam naar “Omnia Travel”, dat door haar op 22 juni 2011 gedeponeerd werd als woord- en beeldmerk.

Omnia travel logo      omnia travel

De handelsbenamingen zijn onmiskenbaar gelijkluidend en slechts beperkt visueel verschillend. Het hof herhaalt dat het recht op de handelsbenaming ontstaat door het eerste publieke gebruik (bv. in het KBO, via een domeinnaam, een website, of het maken van reclame), zonder dat daarvoor enige originaliteit of creativiteit is vereist. Via de Wet Marktpraktijken (thans boek VI van het Wetboek Economisch Recht) kan een onderneming zich niet verzetten tegen het gebruik door een andere onderneming (in casu verweerster) van diens merk, ook al is dit identiek aan zijn eerder in gebruik genomen handelsnaam, zonder dat een schrapping van het merk werd bekomen.

Daarenboven bleek uit de feiten dat verweerster strikt genomen het eerst publiek gebruik had gemaakt van haar handelsnaam, namelijk op 1 december 2011. Eiseres verloor immers het recht op de handelsbenaming, aangezien: (i) de handelsnaam Omnitravel in 2010 in onbruik was geraakt bij de schrapping van de licentie van NV Omnitravel door Toerisme Vlaanderen; (ii) er niet werd aangetoond dat er een continuïteit bestond met een daaropvolgende handelsactiviteit onder dezelfde naam (beweerdelijk via de BVBA Squatra); (iii) zelfs indien de handelsbenaming zou gebruikt geweest zijn door BVBA Squatra, deze werd bekomen door verweerster conform de overnameovereenkomst van BVBA Squatra door Omnia NV; en (iv) eiseres overigens pas is opgericht op 22 oktober 2012 en de handelsnaam pas actief hanteert sinds 2 januari 2013.

Bijgevolg, ondanks het feit dat er onmiskenbaar verwarring is bij klanten en leveranciers, maakt verweerster zich gelet op haar rechtmatig gebruik niet schuldig aan enige oneerlijke marktpraktijk.

Voetnoten:

  1. Gent 22 mei 2017, 2015/AR/3079, onuitg

Related news

09.12.2019 BE law
Stibbe versterkt EU/competition praktijk met nieuwe vennote Sophie Van Besien

Inside Stibbe - Brussel, 9 december 2019 – Stibbe verwelkomt Sophie Van Besien, gespecialiseerd in Europees recht, mededingingsrecht en gereguleerde markten, als nieuwe vennote in het Brusselse kantoor. Sophie’s expertise zal Stibbe’s dienstverlening in de Benelux versterken en bijdragen aan de verdere ontwikkeling van zijn EU/competition en regulated markets praktijk. Sophie vervoegt Stibbe op 9 december 2019.

Read more

09.12.2019 BE law
Stibbe renforce sa pratique de droit européen et de la concurrence par la venue de Sophie Van Besien en qualité d’associée

Inside Stibbe - Bruxelles, le 9 décembre 2019 –  Stibbe a le plaisir d’accueillir Sophie Van Besien, avocate spécialisée en droit européen, droit de la concurrence et des marchés réglementés, en qualité de nouvelle associée au sein de son cabinet bruxellois. Son expertise permettra d’enrichir les prestations actuelles du cabinet au Benelux et de contribuer au développement de son activité en droit européen et en droit de la concurrence ainsi que des marchés réglementés. Sophie Van Besien rejoint Stibbe ce 9 décembre 2019.

Read more

09.12.2019 BE law
Stibbe expands EU/competition practice with new partner Sophie Van Besien

Inside Stibbe - Brussels, 9 December 2019 – Stibbe welcomes EU law, competition, and regulated markets lawyer Sophie Van Besien as a new partner in its Brussels office. Her expertise will enhance Stibbe’s service offering in the Benelux and contribute to the further development of its EU/competition and regulated markets practice. Sophie joins Stibbe on 9 December 2019.

Read more

30.07.2019 BE law
Un matelas descellé et le droit de rétraction

Articles - Dans un arrêt du 27 mars 2019, la Cour de justice a conclu qu’un matelas, dont la protection a été retirée par le consommateur après la livraison de celui-ci et qui a potentiellement été en contact avec un corps humain, ne relève pas de l’exception au droit de rétraction[1] (pour des raisons de protection de la santé ou d’hygiène) prévue à l’article 16, sous e), de la directive 2011/83 relative aux droits des consommateurs[2] (i.e. l’article VI.53 CDE).

Read more

This website uses cookies. Some of these cookies are essential for the technical functioning of our website and you cannot disable these cookies if you want to read our website. We also use functional cookies to ensure the website functions properly and analytical cookies to personalise content and to analyse our traffic. You can either accept or refuse these functional and analytical cookies.

Privacy – en cookieverklaring