Short Reads

Parkeergegevens moeten door commerciële parkeerbetaalbedrijven aan Belastingdienst worden verstrekt

Parkeergegevens moeten door commerciële parkeerbetaalbedrijven aan Be

Parkeergegevens moeten door commerciële parkeerbetaalbedrijven aan Belastingdienst worden verstrekt

22.08.2014 NL law

Gewone parkeermeters verdwijnen de laatste jaren langzaam uit het Nederlandse straatbeeld. Inmiddels lijken we te zijn aanbeland bij Parking 2.0: via SMS, internet, smartphone of via een app kan simpelweg tot op de minuut betaald worden. Hiervoor moet de gebruiker wel zijn of haar kenteken invoeren. 

Uit deze kentekeninformatie in combinatie met de verblijfsduur kan veel interessante informatie worden afgeleid. De Belastingdienst is dan ook zeer geïnteresseerd in deze gegevens en richtte zich daarom eind december 2012 tot SMS Parking, een parkinguitbater actief in diverse grote Nederlandse gemeenten. Op grond van artikel 53 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (“AWR“) verzoekt de Belastingdienst SMS Parking om alle parkeergegevens – bestaande uit kenteken, datum, plaats, locatie en tijd – van alle klanten van SMS Parking te verstrekken. De Belastingdienst wil deze gegevens gebruiken om diverse belastingen te heffen. De Belastingdienst zal de kentekens filteren op fiscale relevantie en zal pas als er een ‘hit’ in het systeem is, de persoon behorende bij het kenteken identificeren.

De Belastingdienst legt een soortgelijk verzoek neer bij diverse andere parkeeruitbaters, die hier allen aan voldoen. SMS Parking weigert aan het verzoek mee te werken. Zij meent dat het verzoek niet proportioneel is en een schending van de privacy van haar klanten oplevert. Ook kan de Belastingdienst deze gegevens op een andere manier, bijvoorbeeld via het maken van digitale foto’s, verkrijgen. De Belastingdienst start vervolgens een kort geding om afgifte van de gegevens af te dwingen. De voorzieningenrechter volgt echter SMS Parking in haar verweer: het parkeergedrag van de klanten is privacygevoelige informatie, nu dit veel over hun persoonlijke gedrag zegt. Het ongelimiteerde verzoek van de Belastingdienst vormt een inbreuk de privacy van de klanten die niet in verhouding met het door de Belastingdienst nagestreefde doel staat. SMS Parking hoeft de klantgegevens dan ook niet aan de Belastingdienst te verstrekken.

In hoger beroep houdt dit oordeel geen stand. Het ruime verzoek van de Belastingdienst is volgens de rechter gerechtvaardigd om het economisch welzijn in Nederland te waarborgen. Wel dient de Belastingdienst zich aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit te houden. Het is daarbij volgens de rechter niet van belang dat de Belastingdienst nog niet weet of de inlichtingen relevant zijn voor de belastingheffing bij een bepaalde belastingplichtige. Het feit dat het gaat om een ruim verzoek om gegevens uit een omvangrijk databestand betekent evenmin dat het verzoek per definitie niet proportioneel zou zijn. Het gaat in het concrete geval om een controle van meer dan 3 miljoen voertuigen. De parkeeruitbaters worden volgens de rechter niet verzocht om de persoonlijke gegevens van de klanten te verstrekken, maar slechts het kenteken. Gelet hierop meent de rechter dat dit fiscale controlemiddel als proportioneel is aan te duiden.

Dit oordeel in hoger beroep lijkt op meerdere punten wel erg kort door de bocht. Allereerst is de conclusie dat geen persoonlijke gegevens door SMS Parking hoeven te worden verstrekt, bevreemdend. Het is immers duidelijk dat de Belastingdienst zeer eenvoudig de identiteit behorende bij het specifieke kenteken kan achterhalen. Ook lijkt het ruime verzoek haaks te staan op een belangrijk uitgangspunt van onze privacywetgeving: persoonsgegevens mogen alleen worden verwerkt als zij voor de doeleinden waarvoor zij worden verzameld, toereikend, ter zake dienend en niet bovenmatig zijn (art. 11 Wet bescherming persoonsgegevens, “Wbp“). Tot slot wordt door de rechter wel erg gemakkelijk aangenomen dat aan het vereiste van doelbinding (persoonsgegevens mogen alleen worden verzameld voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden, zie art. 7 Wbp) wordt voldaan.

Het beroep op het subsidiariteitsbeginsel, dat kort gezegd erop neer komt dat indien er een mogelijkheid is om de gegevens te verkrijgen waarbij minder inbreuk op de privacy van de betrokkenen wordt gemaakt, baat SMS Parking evenmin. SMS Parking had onder meer voorgesteld dat de Belastingdienst de kentekens ook zelf kon fotograferen. Volgens de rechter is dit echter niet minder inbreukmakend voor de privacy van de burgers en daarbij aanzienlijk arbeidsintensiever. SMS Parking had daarnaast nog aangeboden om een voorselectie te maken voor de Belastingdienst. Daar maakt de rechter meteen korte metten mee: dit zou de privacy van een groot aantal burgers kunnen aantasten, te meer nu SMS Parking als commerciële partij niet aan dezelfde spelregels is gebonden als een overheidspartij. De slotsom is dan ook dat SMS Parking geen gerechtvaardigd belang heeft om de afgifte van de gegevens te weigeren en tot verstrekking van de gegevens dient over te gaan. SMS Parking heeft tijdens de procedure aangegeven dat indien het Hof beslist dat tot verstrekking moet worden overgegaan, zij dit zal doen. Een cassatieberoep is dan ook niet te verwachten. Privacytechnisch gezien is dit jammer, nu ook de privacytoezichthouder, het College bescherming persoonsgegevens, zich in de loop van de procedure niet heeft laten verleiden tot het afgeven van een informele zienswijze. Het is derhalve afwachten of in een toekomstige nieuwe procedure wellicht anders over de invulling van de proportionaliteitstoets zal worden geoordeeld.

Related news

10.05.2021 NL law
Brexit and Private International Law (Part 1 of 2)

Short Reads - Since 1 January 2021, EU regulations simplifying cross-border litigation no longer apply in relation to the UK and – in most cases – to parties based in the UK. While some may have expected the way ahead to have cleared by now, the opposite is in fact true: at the time of writing this blog, the EU and UK (or the Netherlands and the UK) have not agreed on any framework that replaces the EU legislation no longer applicable to the UK.

Read more

06.05.2021 EU law
Abuse of economic dependence: lessons drawn from the first judgments

Short Reads - On 22 August 2020, the ban on abuse of economic dependence was implemented in Belgium (Article IV.2/1 of the Code of Economic Law). Now that almost a year has passed and the first judgments have been rendered, we assess what first lessons can be drawn from these judgments. The rulings show that the ban is regularly relied upon in court and has lowered the hurdle for plaintiffs to make their case.

Read more

05.05.2021 NL law
The Dutch Scheme – tax aspects

Short Reads - On 1 January 2021, the Act on confirmation of private restructuring plans (Wet homologatie onderhands akkoord, also known as the “WHOA”, hereinafter: the “Dutch Scheme”) came into effect. We discussed several aspects of the Dutch Scheme in our previous blogs. In order to come to a successful scheme, it is important to consider tax aspects at an early stage of the restructuring process. This blog highlights the most important Dutch tax aspects of the Dutch Scheme.

Read more