Articles

De rechtskeuze in de arbeidsovereenkomst voor het recht van Cyprus betekent niet dat het Verplichtstellingsbesluit niet van toepassing is (annotatie)

De rechtskeuze in de arbeidsovereenkomst voor het recht van Cyprus be

De rechtskeuze in de arbeidsovereenkomst voor het recht van Cyprus betekent niet dat het Verplichtstellingsbesluit niet van toepassing is (annotatie)

08.06.2020 NL law

In deze annotatie bespreekt Astrid Helstone een uitspraak van het Hof Arnhem-Leeuwarden op 17 maart 2020. De relevantie van de uitspraak voor de pensioenpraktijk is gelegen in de maatstaf die op grond van de bijzondere verwijzingsregels van het internationaal privaatrecht moet worden aangelegd bij de beoordeling van de vraag of grensoverschrijdende werknemers, wanneer zij feitelijk werken in Nederland, onder de reikwijdte van een verplichtstelling tot deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds vallen.

De hiervoor genoemde vraag is onverminderd actueel, gelet op de toename van grensoverschrijdende vormen van arbeid, niet alleen in de internationale vervoerssector. Voor het toepasselijk Nederlands pensioenrecht zal steeds de mogelijkheid van een verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds in ogenschouw moeten worden genomen.

De kantonrechter oordeelde in eerste aanleg dat de verplichtstelling als een regel van bijzonder dwingend recht als bedoeld in artikel 9 Rome I zou moeten worden aangemerkt en concludeerde daarom dat de betrokken chauffeurs van AFMB dus onder de reikwijdte van het verplichtstellingsbesluit tot deelneming in Bpf Vervoer vallen. De keuze voor de grondslag van artikel 9 Rome I heeft tot de nodige kritiek in de literatuur geleid. Hoewel het Hof Arnhem-Leeuwarden in de onderhavige uitspraak tot dezelfde conclusie komt, is deze gebaseerd op een andere juridische grondslag van Rome I, namelijk de verwijzingsregels van artikel 8 Rome I en niet op die van artikel 9 Rome I.

Astrid Helstone wijst erop dat de vraag of de verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds als regel van bijzonder dwingend recht ex artikel 9 Rome I kan worden aangemerkt, met de onderhavige uitspraak nog steeds niet definitief is beslecht. Deze vraag blijft in ieder geval onverminderd relevant voor die gevallen waarin de uitkomst van toetsing aan artikel 8 Rome I geen uitkomst biedt: die beoordeling dwingt de rechter wel tot terughoudendheid, gelet op het exceptionele karakter van artikel 9 Rome I.

Related news

10.08.2020 NL law
Het NOW register: openbaarmaking van gegevens van ontvangers van de NOW-subsidie

Short Reads - Het UWV heeft op verzoek van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een register gepubliceerd met informatie over werkgevers die de NOW-1 subsidie hebben ontvangen. De publicatie van dit register komt niet geheel als een verrassing. De NOW-1 bevat immers een bijzondere bepaling over openbaarmaking van de desbetreffende gegevens.

Read more

29.07.2020 NL law
Over temperaturen ten tijde van corona

Articles - Met haar standpunt ten aanzien van het meten van temperaturen van werknemers, geeft de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) verduidelijking over de reikwijdte van haar toezicht. Deze nuancering houdt in dat, als er geen sprake is van verwerking van persoonsgegevens, de AVG niet geldt en de AP dus niet handhavend kan optreden.

Read more

28.07.2020 BE law
Adoption de mesures complémentaires de soutien pour les entreprises en difficulté ou en restructuration

Articles - Si certains employeurs peuvent affronter la crise actuelle en mettant en œuvre un régime de chômage temporaire – consistant soit en une suspension complète du contrat de travail ou en une suspension partielle et partant à l’application d’une réduction du temps de travail – d’autres employeurs sont contraints de procéder à des licenciements.  Des mesures complémentaires de soutien ont été adoptées afin de compenser la diminution des activités par une réduction du temps de travail, permettant ainsi de faire baisser le coût du travail sans devoir procéder à des licenciements.

Read more

16.07.2020 NL law
Beroep op i-grond verworpen: i-grond niet bedoeld als reparatiegrond (annotatie)

Articles - Sinds begin dit jaar het startschot werd gegeven met de eerste uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland (JAR 2020/60, m.nt. A.M. Helstone) voor jurisprudentie over de i-grond, is tot nu toe in geen enkele gepubliceerde uitspraak een ontbindingsverzoek op basis van de cumulatiegrond toegewezen. De belangrijkste reden voor afwijzing in de tot nu toe gepubliceerde i-grond-rechtspraak is doorgaans dat de werkgever heeft nagelaten om een zelfstandige onderbouwing te geven voor de i-grond, los van de andere aangevoerde ontslaggronden.

Read more