Articles

Raad van State bevestigt belang van verzoekende partij bij een vordering tot schorsing tegen de gunningsbeslissing

Raad van State bevestigt belang van verzoekende partij bij een vordering tot schorsing tegen de gunningsbeslissing

Raad van State bevestigt belang van verzoekende partij bij een vordering tot schorsing tegen de gunningsbeslissing

20.07.2017 BE law

Raad van State bevestigt belang van verzoekende partij bij een vordering tot schorsing tegen de gunningsbeslissing, zelfs indien de overeenkomst reeds gesloten is!

In een arrest van 20 juli 2017 oordeelde de Raad van State over het belang dat de verzoekende partij heeft bij het instellen van een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, tegen de beslissing waarbij een overheidsopdracht niet aan haar wordt gegund.

De Raad bevestigt dat de verzoekende partij over het vereiste belang beschikt: zelfs indien de overeenkomst al is gesloten, kan de schorsing van de gunningsbeslissing worden bevolen.

De verzoekende partij stelt een vordering tot schorsing in bij uiterst dringende noodzakelijkheid tegen de beslissing waarbij een overheidsopdracht in verband met software niet aan haar wordt gegund.

De aanbestedende overheid meent dat de vordering onontvankelijk is wegens gebrek aan belang. Aangezien het een overheidsopdracht betreft zonder voorafgaande Europese bekendmaking, is deze niet onderworpen aan de wachttermijn van 15 dagen. De verwerende partij heeft dan ook al een overeenkomst gesloten met de gekozen inschrijver. Als gevolg hiervan, meent de verwerende partij dat de verzoekende partij slechts schadevergoeding kan krijgen als rechtsherstel of een schorsing van de overeenkomst, wat echter tot de uitsluitende bevoegdheid van de gewone rechter behoort. De eventuele schorsing door de Raad van State kan dus voor de verzoekende partij geen nieuwe kans opleveren om de opdracht alsnog toegewezen te krijgen. Bijgevolg zou de verzoekende partij dan ook niet het vereiste belang aantonen.

De Raad van State is echter genuanceerder en wijst erop dat de gunningsbeslissing een afsplitsbare bestuurshandeling uitmaakt. In geval van nietigverklaring van deze gunningsbeslissing, zou de verzoekende partij alsnog een gekwalificeerd moreel belang hebben wegens het feit dat zij voorbijgegaan is door die beslissing. Zelfs ondanks de sluiting en de eventuele uitvoering van de overeenkomst gesloten tussen de aanbestedende overheid en de gekozen inschrijver, blijft dit belang bestaan. Dit geldt volgens de Raad van State eveneens bij de vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de gunningsbeslissing. De Raad verwijst daarvoor naar de ruime omschrijving van het belang bij de nietigverklaring in art. 14 Rechtsbeschermingswet 2013 (“elke persoon die een belang heeft of heeft gehad om een bepaalde opdracht te bekomen en die door de beweerde schending is of dreigt te worden benadeeld”). Ditzelfde belang geldt ook voor de schorsingsvordering, krachtens art. 15. De Raad van State mag immers niet vooruitlopen op de gevolgen die de aanbestedende overheid zal hechten aan een schorsing indien deze wordt bevolen, ook wanneer deze opdracht al werd afgesloten.

De Raad verwerpt dus de exceptie van gebrek aan het rechtens vereiste belang en onderzoekt vervolgens de schorsingsvoorwaarde, met name of er minstens één ernstig middel wordt aangevoerd (art. 17 RvS-Wet en art. 15 lid 1 Rechtsbeschermingswet). De Raad aanvaardt het opgeworpen middel als ernstig en beveelt aldus de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid. 

Dit arrest is in lijn met de vaste rechtspraak in verband met de afsplitsbare rechtshandeling. Sinds 2010 oordeelde de Raad van State immers meermaals dat zelfs indien de overeenkomst reeds is gesloten, de schorsing van de gunningsbeslissing kan worden bevolen.[1] Zelfs zonder dat het sluiten van de overheidsopdracht onderworpen is aan een wachttermijn, kan de niet-gekozen inschrijver toch nog met succes opkomen tegen de beslissing van de aanbestedende overheid.

Link: RvS 20 juli 2017, nr. 238.851

Voetnoten 

  1. RvS 28 oktober 2010, nr. 208.513; RvS 18 januari 2011, nr. 210.497; RvS 9 december 2010, nr. 209.651.

Team

Related news

16.09.2020 NL law
Belanghebbende in het omgevingsrecht: een steeds hogere drempel?

Short Reads - De Afdeling hanteert sinds enige jaren een vaste jurisprudentielijn ten aanzien van het belanghebbende-begrip in het omgevingsrecht. Het uitgangspunt daarbij is dat iemand die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit belanghebbende is, tenzij ‘gevolgen van enige betekenis’ ontbreken. De lat om aan dit criterium te voldoen lijkt steeds hoger te liggen. Wordt de toegang tot de bestuursrechter daardoor bemoeilijkt, en zo ja: is die beperking te rechtvaardigen?

Read more

08.09.2020 NL law
Bestuursrechter bevestigt: de NOW kent geen ‘hardheidsclausule’ voor uitzonderlijke omstandigheden

Articles - Werkgevers die een NOW-subsidie aanvragen, maar niet voldoen aan alle vereisten, hebben geen recht op deze NOW-subsidie, ook niet in ‘uitzonderlijke gevallen’. Zo oordeelt een rechtbank in de eerste gepubliceerde bestuursrechtelijke uitspraak over de NOW. Deze uitspraak gaat over de eerste tranche van de NOW (de NOW 1), waarvoor van 14 april tot en met 5 juni 2020 subsidieverlening aangevraagd kon worden.

Read more