Articles

Wet Bpf 2000 en verplichtstellingsbesluit zijn bijzonder dwingend recht als bedoeld in artikel 9 Rome I (aantekening)

Wet Bpf 2000 en verplichtstellingsbesluit zijn bijzonder dwingend rec

Wet Bpf 2000 en verplichtstellingsbesluit zijn bijzonder dwingend recht als bedoeld in artikel 9 Rome I (aantekening)

14.10.2019 NL law

In deze aantekening bespreekt Astrid Helstone de uitspraak van de Rechtbank Den Haag op 29 mei 2019. 

In deze uitspraak ging het over de vraag of de Wet Bpf 2000 en de verplichtstelling van deelneming in de Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor Vlees, Vleeswaren, Gemaksvoeding en Pluimveevlees (VLEP) van toepassing zijn op werknemers die, op basis van een arbeidsovereenkomst met een in Duitsland gevestigde onderneming waarop Duits arbeidsrecht van toepassing is, worden tewerkgesteld bij in Nederland gevestigde vleesverwerkende bedrijven. De kantonrechter beantwoordt deze vraag bevestigend. Zij let hierbij op het doel en de strekking van de Wet Bpf 2000, de parallel met de Wet AVV en het feit dat de verplichtstelling een publiekrechtelijke daad betreft.

Het staat volgens Astrid Helstone vast dat, indien de huidige rechterlijke lijn wordt gevolgd, dit verstrekkende gevolgen heeft. Dit zou betekenen dat de verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds in alle gevallen op in Nederland tewerkgestelde werknemers moet worden toegepast (ervan uitgaande dat de werkingssfeer van de verplichtstelling van toepassing is), ongeacht welk recht van toepassing is op hun arbeidsovereenkomsten.

Wat tot nu toe ontbreekt in de rechtspraak is een inhoudelijke beoordeling van deze vraag in het licht van de specifieke betekenis van artikel 9 Rome I. In dat kader wijst Astrid Helstone nog op het volgende. Het HvJ EU neemt als uitgangspunt dat artikel 9 Rome I strikt moet worden uitgelegd; de rechter mag slechts bij uitzondering rekening houden met regels van bijzonder dwingend recht. Terughoudendheid door de nationale rechter is dan ook geboden bij het aanmerken van regels als bijzonder dwingend recht. De betekenis van artikel 9 Rome I voor de Wet Bpf 2000 en hierop gebaseerde verplichtstellingsbesluiten is een vraag die dus (mede) moet worden beantwoord aan de hand van het Europees recht.

  • Klik hier voor PJ 2019/101 (Rb. Den Haag 29 mei 2019, ECLI:NL:RBDHA:2019:5563)

Related news

10.08.2020 NL law
Het NOW register: openbaarmaking van gegevens van ontvangers van de NOW-subsidie

Short Reads - Het UWV heeft op verzoek van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een register gepubliceerd met informatie over werkgevers die de NOW-1 subsidie hebben ontvangen. De publicatie van dit register komt niet geheel als een verrassing. De NOW-1 bevat immers een bijzondere bepaling over openbaarmaking van de desbetreffende gegevens.

Read more

29.07.2020 NL law
Over temperaturen ten tijde van corona

Articles - Met haar standpunt ten aanzien van het meten van temperaturen van werknemers, geeft de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) verduidelijking over de reikwijdte van haar toezicht. Deze nuancering houdt in dat, als er geen sprake is van verwerking van persoonsgegevens, de AVG niet geldt en de AP dus niet handhavend kan optreden.

Read more

28.07.2020 BE law
Adoption de mesures complémentaires de soutien pour les entreprises en difficulté ou en restructuration

Articles - Si certains employeurs peuvent affronter la crise actuelle en mettant en œuvre un régime de chômage temporaire – consistant soit en une suspension complète du contrat de travail ou en une suspension partielle et partant à l’application d’une réduction du temps de travail – d’autres employeurs sont contraints de procéder à des licenciements.  Des mesures complémentaires de soutien ont été adoptées afin de compenser la diminution des activités par une réduction du temps de travail, permettant ainsi de faire baisser le coût du travail sans devoir procéder à des licenciements.

Read more

16.07.2020 NL law
Beroep op i-grond verworpen: i-grond niet bedoeld als reparatiegrond (annotatie)

Articles - Sinds begin dit jaar het startschot werd gegeven met de eerste uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland (JAR 2020/60, m.nt. A.M. Helstone) voor jurisprudentie over de i-grond, is tot nu toe in geen enkele gepubliceerde uitspraak een ontbindingsverzoek op basis van de cumulatiegrond toegewezen. De belangrijkste reden voor afwijzing in de tot nu toe gepubliceerde i-grond-rechtspraak is doorgaans dat de werkgever heeft nagelaten om een zelfstandige onderbouwing te geven voor de i-grond, los van de andere aangevoerde ontslaggronden.

Read more